Sakrament Namaszczenia Chorych

Jezus chcąc pomóc swoim uczniom w odkryciu sensu cierpienia i umocnić ich w dźwiganiu krzyża ograniczoności a niejednokrotnie bólu, ustanowił Sakrament Namaszczenia. Jego szafarzem jest kapłan. Namaszczenie umacnia człowieka tak od strony ducha, jak i ciała. Przez wielu ludzi traktowany jest jako zwiastun śmierci. To prawda, że udziela się go ludziom poważnie chorym i często zagrożonym śmiercią, ale to choroba jest zwiastunem przejścia do wieczności, a nie sakrament ! On jest umocnieniem i lekarstwem, często o wiele bardziej skutecznym niż wszystkie lekarstwa w aptekach świata !

Warto dodać, że ten sakrament gładzi grzechy. Jeśli spowiedź jest niemożliwa, łaska sakramentu, lecząc duszę gładzi grzechy człowieka. Jest w nim nadto zawarta moc potrzebna do pokonania pokus, jakie często atakuję człowieka w godzinie bólu i w godzinie śmierci.

Wskazówki praktyczne :

– może być udzielony wielokrotnie w życiu
– udziela się go w nawrotach choroby
– przed operacją
– wobec pogłębiającej się choroby
– podczas nawiedzenia chorych w I-e piątki miesiąca
– potrzebna jest wiara przyjmującego
– pragnienie pomocy Jezusa – Najlepszego Lekarza

Obrzęd :

Kapłan bierze naczynie z olejem świętym i namaszcza czoło i ręce (otwarte dłonie) chorego wypowiadając równocześnie słowa:
K: Przez to święte namaszczenie niech Pan w swoim nieskończonym miłosierdziu wspomoże ciebie łaską Ducha Świętego
W: Amen
K: Pan, który odpuszcza ci grzechy, niech cię wybawi i łaskawie podźwignie.
W: Amen

„… By żadne cierpienie się nie zmarnowało”
Jan Paweł II

„ Przynoszono do Niego wszystkich cierpiących, których dręczyły rozmaite choroby i dolegliwości…”
– z Ewangelii św. Mateusza 4, 24

Listopad 21, 2018